فهرست مطالب
آمار بازدیدکنندگان

غربت مومن!

بسم الله الرحمن الرحيم

ايام فاطميه هم گذشت. اما چيزي كه موند غريبي و غريبي و غريبي.

زهرا س رفت و چيزي كه براي علي ع موند تنهايي و تنهايي و تنهايي.

غريبي و تنهايي!!!

مومن!!!   غربت!!!   تنهايي!!!

چه واژه هايي!!!

چه واژه هاي غريب اما آشنايي!!!

عجب!!!

هر چند در ادبيات فارسي مترادف و هم خانواده به گونه ديگه اي تعريف شده، اما تو ادبيات عشق بازي چقدر اين

كلمات با هم، هم خانواده هستند.

عموم هميشه بهم مي گفتند: زينب جان! مومن هميشه تنهاست!

پدر بزرگ هميشه با همون ادبيات قديمي خودشون ورد زبونشون بود: روزگار يوم البدتره!

اونموقع ها نمي تونستم اين دو تا جمله رو معني كنم. نمي تونستم بفهمم. دركش برام ثقل آور بود.

تو دنياي بچگيم با خودم مي گفتم: مگه نمي گن آدم مومن بايد خوش اخلاق باشه، مهربون باشه، به فكر ديگران

باشه و خيلي از كاراي خوب ديگه.

آدم خوب، با كاراي خوبش همه آدما دوستش دارن، پس چرا عمو مي گن: مومن هميشه تنهاست؟!

غافل از اينكه اون تنهايي، يه تنهايي ديگه هست. تازه فهميدم اون تنهايي، همون حديث پيامبر ص هست كه:

روزگاري مياد كه دين داري مثل نگه داشتن آتش در كف دست مي باشد.

و الان اومده اون روزگاري كه مومن به خاطر فكر و عقيده و تعبد و تقيدي كه داره خيلي راحت به باد تمسخر گرفته

ميشه.

الان اومده روزگاري كه اگه آدم بخواد حتي از حريمش هم دفاع كنه محكوم ميشه.

حالا مي فهمم اون روزا كه بابا بزرگ مي گفت: روزگار يوم البدتره يعني چي؟

ايام فاطميه هم گذشت. اما چيزي كه موند غريبي و غريبي و غريبي.

زهرا س رفت و چيزي كه براي علي ع موند تنهايي و تنهايي و تنهايي.

علي ع هم رفت و علاوه براي همه چيزاي خوبي كه براي رهروانش جا گذاشت غربت و تنهايي رو هم ضميمه

همه اونها كرد.

مومن!!! غربت!!! تنهايي!!!

حتي خود واژه مومن هم بين ما آدما غريب افتاده چه برسه به غربت آدم مومن!!!


التماس دعا

يا علي

 

یک نظر بگذارید