فهرست مطالب
آمار بازدیدکنندگان

نوشته های با برچسب ‘پیامبر (ص)’

نماز

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

جَعَلَ اللّه‏ُ جَلَّ ثناؤهُ قُرَّةَ عَينِي في الصَّلاةِ ، وحَبَّبَ إلَيَّ الصَّـلاةَ كما حَبَّبَ إلى الجائعِ الطَّعامَ ، وإلى الظَّمآنِ الماءَ ، وإنّ الجائعَ إذا أكَلَ شَبِعَ ، وإنَّ الظَمآنَ إذا شَرِبَ رَوِيَ ، وأنا لا أشبَعُ مِن الصَّلاةِ .

خداوند ، جلّ ثناؤه ، نور ديده مرا در نماز قرار داد و نماز را محبوب من گردانيد ، همچنان كه غذا را محبوب گرسنه و آب را محبوب تشنه . (با اين تفاوت كه) گرسنه هرگاه غذا بخورد سير مى‏شود و تشنه هرگاه آب بنوشد سيراب مى‏شود ، امّا من از نماز سير نمى‏شوم .

مكارم الأخلاق : 2 / 366 منتخب ميزان الحكمة : 324

نماز جماعت

بسم الله

پیامبر اكرم (ص ) :

و من حافظ علی الجماعة حیثما کان مر علی الصراطکالبرق الخاطف اللامع فی اول

زمرة مع السابقین

کسی که محافظت و مداومت بر نماز جماعت کند، مانند برق سریع و درخشان همراه نخستین گروه

بهشتیان از روی صراط می گذرد.( ثواب الاعمال ، ص 343 )

تاثير نماز بر شادابى جسم و روان

بسم الله الرحمن الرحیم

پيامبر اكرم (ص) :

“ مومن ، شوخ و لبخند بر دهان باشد و منافق بدخلق و گره بر ابرو .”

امروزه ضرب المثل ايرانى “ خنده بر هر درد بى درمان دواست ” مصداق كاملا علمى پيدا كرده است . دانش پزشكى در قرن حاضر به وضوح مى داند اشخاصى كه اصطلاحا يك لب و هزار خنده گفته مى شوند ، نسبت به آنان كه به اصطلاح با خودشان نيز قهرند ! و نسبت به زندگى بدبين و عبوس هستند ، بسيار كمتر دچار بيمارى هاى جسمى و روانى مى شوند .

به اين ترتيب هر عاملى كه شادابى را به انسان هديه كند ، در واقع به سلامتى جسم و روان او كمك كرده است . اما نكته بسيار مهمى كه دانش طب به بشر آموخته است ، اين مطلب است كه شادابى و افسردگى انسان پيش از آنكه تحت كنترل اراده او باشد ، زير فرمان تغييرات مواد شيمايى در سلسله اعصاب مركزى انسان است و ما اين مطلب را در ادامه مباحث “ 40 نكته پيرامون نماز ” از جمله مبحث “ تعادل ناقلهاى عصبى ” روشن تر خواهيم كرد .

اما در اينجا ذكر همين نكته كافى است كه مثلا افزايش يك ماده شيميايى به نام “ دو پامين ” در بدن سبب مى شود ، انسان بدون آنكه خود بخواهد ، دچار ناراحتى و كاهش اين ماده نيز سبب شاد شدن غير ارادى انسان خواهد شد .(1)

بعنوان مثال ، عصبانيت و ناراحتى غير ارادى و بدون علت صبحگاهى كه حالت شديد آن بعنوان ملانكولى يا همان ماليخوليا ( افسردگي درونزاد صبحگاهى ) شناخته مى شود ، در اثر تغييرات و كم و زياد شدن همين مواد شيميايى بوقوع مى پيوندد.

اما از جمله اين مواد شيميايى داخل بدن كه به طور غير ارادى سبب شادى انسان مى شود و به او شعف و نشئه بى نظير مى بخشد ، ماده اى به نام “ كورتيزول مى باشد كه ميزان آن در داخل بدن انسان در ساعات سحرگاهى بشدت افزايش مى يابد (2) و در صورت بيدارى انسان در اين ساعات ، لذت و شعف سرمست كننده اى نصيب او مى شود كه بي شك بر زندگى او در تمام طول روز تاثير گذار است .

افزايش كورتيزول در ساعات صبح و ارتباط آن با سرخوشى صبحگاهى ، كه امروزه از مسلمات پزشكي است ، در واقع توجيه قابل توجهى بر همه مضامينى كه در فرهنگ و ادب و عرفان پيرامون “ اسرار سحر ” معرفى مى شوند ارائه مى دهد .

از نمونه توجه بسيار به سرخوشى و شادابى سحرگاهى و تاثير آن در زندگى انسان در اشعار خواجه شيرين سخن شيراز حضرت حافظ بسيار مى توان يافت :

هر گنج سعادت كه خدا داد به حافظ

از يمن دعاى شب و ورد سحرى بود

ضرب المثل ايرانى مشهور كه منسوب به بزرگمهر مى باشد يعنى : “ سحر خيز باش تا كامروا باشى ” نيز اشاراتى نغز به تاثير بيدارى صبحگاهى بر زندگى شادكامانه و سعادت آميز دارد .

به اين ترتيب واضح است ، امر واجب نماز صبح با ارزانى داشتن بيدارى صبحگاهى به انسان تقديم كننده شادابى جسم و روان به او مى باشد و يك نتيجه مهم اين شادابى ، سلامت جسم و روان خواهد بود .

صبح خيزى و سلامت طلبى چون حافظ

هرچه كردم همه از دولت قرآن كردم

——————–

[1] روانپزشكى كاپلان ـ سادوك ترجمه فارسى : دكتر پور افكارى

[2] فارماكولوژى كاتزونگ ـ مبحث كورتيكو استروييدها